عافیت‌سوزی

عافیت چشم مدار از منِ میخانه نشین / که دَم از خدمت رندان زده‌ام تا هستم - حافظ

عافیت‌سوزی

عافیت چشم مدار از منِ میخانه نشین / که دَم از خدمت رندان زده‌ام تا هستم - حافظ

عافیت‌سوزی

من سید نورالله شاهرخی دانشجوی دکتری رشته‌ی حقوق خصوصی دوره‌ی روزانه‌ دانشگاه علامه طباطبایی تهران (رتبه‌ی 13 آزمون دکتری سال 91) ، کارشناسی ارشد حقوق خصوصی از همان دانشگاه (رتبه‌ی 21 آزمون ارشد سال 1385) ، مدرس دانشگاه و وکیل پایه یک دادگستری هستم. این وبلاگ در وهله‌ی اول برای ارتباط با دانشجویان و دوستانم و در وهله‌ی بعد برای ارتباط با هر کسی که علاقمند به مباحث مطروحه در وبلاگ باشد طراحی شده است. سؤالات حقوقی شما را در حد دانش محدودم پاسخ‌گو هستم و در زمینه‌های گوناگون علوم انسانی به‌خصوص ادبیات و آموزش زبان انگلیسی و نیز در صورت تمایل، تجارب شما از زندگی و دید شما به زندگی علاقمند به تبادل نظر هستم.

***
***

جهت تجمیع سؤالات درسی و حقوقی و در یکجا و اجتناب از قرار گرفتن مطالب غیر مرتبط در ذیل پُستهای وبلاگ ، خواهشمند است سؤالات درسی و / یا حقوقی خود را در قسمت اظهار نظرهای مطلبی تحت همین عنوان (که از قسمت طبقه بندی موضوعی در ذیل همین ستون هم قابل دسترسی است) بپرسید. به سؤالات درسی و / یا حقوقی که در ذیل پُستهای دیگر وبلاگ پرسیده شود در کمال احترام ، پاسخ نخواهم داد. ضمناً توجه داشته باشید که امکان پاسخگویی به سؤالات ، از طریق ایمیل وجود ندارد.

***
***
در خصوص انتشار مجدد مطالب این وبلاگ در جاهای دیگر لطفاً قبل از انتشار ، موضوع را با من در میان بگذارید و آدرس سایت یا مجله‌ای که قرار است مطلب در آن منتشر شود را برایم بفرستید؛ (نقل مطالب، بدون کسب اجازه‌ی قبلی ممنوع است!) قبلاً از همکاری شما متشکرم.

طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب
مطالب پربحث‌تر
آخرین نظرات

پُر..... اما خالی....

پنجشنبه اسفند ۳ ۱۳۹۶، ۱۲:۲۸ ق.ظ

بضی وختا دوس دارم از خودم بنویسم، از خودِ خودم، نه از معلم بودنم، نه از قوانین سختگیرانه برای حفظ نظم، نه از خاطرات تدریس خنده‌دار یا مفرح، نه از مطالب سیاسی و اجتماعی و اعتقادی، از خودم، از دلم، از دلتنگیام، از اون حرفای مگویی که انگار با سر به دیوار دلت میکوبن و با تمام وجود ازت میخان دَرِ کوره‌ی دلتو ورداری و اونا شراره بکشن بیرون.... 

اما برای کسی که با اسم و هویت واقعی خودش مینویسه و توی جامعه‌ای که خیلی‌ها منتظرن هر حرفی میزنی ازش تفسیرای محیر العقول دربیارن و تو رو وصل کنن و منتسب کنن به چیزایی که روحِتَم ازشون خبر نداره نوشتن از خودِ خود، خیلی سخخخته، فک کن مث این میمونه که کسی رو راه بدی به حریم خلوتت در حالی که اصلن نمیشناسیش و ممکنه از هر چیزی که می‌بینه یه چیزی ازش دربیاره و بعدن حاضر نشه توضیحات تو رَم بشنفه! 

به همتون که اینجایید احترام میذارم اَزَتونَم ممنونم اما میدونم توی مخاطبام اوووووونقد آدم از طیفای فکری گوناگون هست و اوووووونقد کسانی هستن که منتظر نقطه ضعفای تخیلی و الکی هستن که همون آدم بریزه توی خودش و حرف نزنه بهتره... 

بیا.... مثلاً خواستم دلنوشته بنویسم، مطلبم تبدیل شد به اینکه چرا دلنوشته نمینویسم!!! 

بضی وختا دلم تنگ میشه برای خودم... میگم کاش یه وختی می‌شد یه صفحه باز میکردم به اسم مستعار، لینکشم اینجا نمیذاشتم اصن، بعد فقط از خودم مینوشتم از خود خودم، از کودکی دلم... از دلتنگیا... فک کنید (خود سانسوری) آدم چققققققدر (خود سانسوری)، عصری داشتم با یکی از همکارا صحبت می‌کردم هیچی ولش کن...

چقدر سخته نگفتن در عین حال لبریز سخن بودن، چقد سخته... خودم میدونم چِمِه ها اما... دیدید دوس دارید گریه کنید اما نمیشه گریه کنید ولی ضمناً همین حالت که دوس دارید گریه کنید و نمیتونید رو خیلی دوس دارید؟ من الان اونجوری ام...  

کی میدونه شاید یه وخ صُب از خاب پا شدید دیدید زدم اینجا رو کلاً نیست و نابود کردم... واللللا.

میدونم الان خیلیاتون میگید به ما چه! یه روز زودتر :-)


الان دقیقن همچین حالی دارم من.


  • موافقین ۰ مخالفین ۰
  • پنجشنبه ۳ اسفند ۱۳۹۶، ۱۲:۲۸ ق.ظ
  • سید نورالله شاهرخی

نظرات  (۳)

فرو می ریزم
در اعماق بن بست خویش ،
آنقدر تا روزنه ای یابم در ازدحام گاهواره ی آغوشت.
دریچه ی چشم هات را بگشا در باغ هوس آلوده ی گناه
این بن بست های تاریک و مه آلود ... سهم من این است:
پرسه زدنم در کوچه های خیال ... غَلت خوردن در آرزوهای محال...
چند روزیست می نوشم لحظه لحظه لاوکی از واژگان سرد 
و
حالا دیگر تَبِ تُندِ تَنَت قصه ی گم شده در کتاب جانم شده .
لیک بِدان سوختنم رد پای بودنم است 
بعد تو گمان مبر خدا هم از یاد رفته . 
چرا که

((سوختن)) آیتی از خداست ...

سلام .  شاید غیر قابل انتشار باشه در وبلاگتون این متن .
اما پس از خواندن این پست،  نوشتم و ارسال کردم تا گفته باشم هر کس به طریقی میسوزد.
 اما سوختن هم آیتی از خداست .


پاسخ:
و علیکم السلام.
سوختن هم آیتی از خداست. زیبا بود.
ممنونم از جنابعالی.
  1. انتظار دارید از خود خودتون تو این فضا حرف بزنید؟
  2. چقدر به خود خود دیگران اهمیت میدید تو همین فضا در مقابل که همچین انتظاری دارید؟
  3.  اصلا اگه اتفاق بیفته اهمیت میدید ؟
  4. چطور عکس العملی دارید مقابل بازگو کردن دلتنگی هاش؟
  5. خود خود آدما باید برای خود خودشون بمونه یا اگه نخواد بمونه باید هر نوع برداشتی رو انتظار داشته باشه همه مثل هم فکر نمی‌کنند و همینطور برداشت نمی‌کنند
  6.  اگه اجازه به هر کسی میدید که وارد حریم دلتون بشه خودتون اجازه برداشتشم میدید چون قابل پیش بینی نیستند آدما با طرز تفکر های مختلف شوند پس ناراحت شدن بی معنیه 
پاسخ:
  1. بله.
  2. خیلی‌ها هستن توی همین فضا، از دلتنگیهاشون می‌نویسن، منم میخونم و قضاوت عجیب غریب نمیکنم.
  3. من انتظار ندارم کسی بهم اهمیت بده یا نده، فقط انتظار دارم هر کسی دیگران رو از زاویه‌ی پلیدی‌ها و پلشتیهای خودش نبینه، ک اونم امکان پذیر نیست.
  4. من انتظار عکس العمل هم ندارم که لازم باشه به سؤال جنابعالی در مورد عکس العمل خودم نسبت به دیگران جواب بدم، انتظار دارم بخونن و چیزی از توش درنیاد. همین.
  5. نظر جنابعالی محترم هست.
  6. ممنونم از جنابعالی بابت اظهار نظری که بیان فرمودید.
زمین از آمدن برف تازه خوشنود است
من از شلوغی بسار ردپا بیزار

قدم زدم!ریه هایم شد از هوا لبریز
قدم زدم! ریه هایم شد از هوا بیزار

اگرچه میگذریم از کنار هم
شما زمن متنفر،من از شما بیزار

به مسجد آمدم و نا امید برگشتم
دل از مشاهده ی تلخی ریا بیزار

صدای قاری و گلدسته های پژمرده 
اذان مرده و دلهای از خدا بیزار

به خانه بروم؟خانه از سکوت پر است
سکوت میکند از زندگی مرا بیزار

تمام خانه سکوت و تمام شهر صداست 
من از سکوت گریزن،از آن صدا بیزار
پاسخ:
مرسی.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">