معلم و دیگر هیچ !
دوشنبه آبان ۱۱ ۱۳۹۴، ۰۶:۱۹ ب.ظ
گفت استاد مبر درس از یاد :: یاد باد آنچه به من گفت استاد
یاد باد آنکه مرا یاد آموخت :: آدمی نان خورد از دولت یاد
پس مرا منت از استاد بود :: که به تعلیم من اِستاد اُستاد
هرچه میدانست آموخت مرا :: غیر یک اصل که ناگفته نهاد
قدر استاد نکو دانستن :: حیف ، استاد به من یاد نداد
گر بمُردست روانش پر نور :: ور بود زنده خدا یارش باد
تقدیم به همهی اساتید زحمت کش
(ارائه شده از سوی بازدیدکنندهی محترم که با نام " حالا "خود را معرفی کردهاند )
+ با ابراز اردات و عبودیت(1)ب مقام یکایک استادانم ؛ از معلم کلاس اولم در روستا (جناب آقای پرتاری) تا آخرین اساتیدم در دورهی دکتری (آقایان محقق داماد و صفایی).
++ چرا برای یادآوری اساتید ، منتظر روز معلم باشیم ؟ هر روز ، روز معلم هست. چون ما هر روز ، اونی هستیم ک هستیم ، پس هر روز مدیون کسانی هستیم ک ما رو تبدیل ب اونچیزی کردن ک الان هستیم.
عکس نوشت : ببینید اینو

از صمیمیتی ک در این عکس هست خوشم اومد خیلی ، صمیمیت در عین تضاد ؛ شادابی پسر و حالت ایستادنش از یکسو و از سوی دیگه پیریِ مرد پیر و دستهایی ک روی صورتش گذاشته و خیره شدنش ب عمق چشمان پسر ... معرکهس این تصویر.
1 - من علمنی حرفا فقط صیرنی عبدا.
- دوشنبه ۱۱ آبان ۱۳۹۴، ۰۶:۱۹ ب.ظ