من سیدنوراله شاهرخی، عضو هیأت علمی دانشگاه لرستان، دکترای حقوق خصوصی دورهی روزانه دانشگاه علامه طباطبایی تهران (رتبهی 13 آزمون دکتری)، کارشناسی ارشد حقوق خصوصی از همان دانشگاه (رتبهی 21 آزمون ارشد)، پذیرفته شدهی نهایی آزمون قضاوت و وکیل پایه یک دادگستری هستم.
تحصیلات ابتدایی تا متوسطه خود را در شهر خرمآباد گذراندم، در دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرمآباد مشغول به تحصیل شده و با معدل 19.35 و بهعنوان نفر برگزیدهی ورودی فارغالتحصیل شدم. در آزمون کارشناسی ارشد با رتبهی 21 در دانشگاه علامه طباطبایی تهران (دورهی روزانه بدون سهمیه) پذیرفته شده و با معدل 19.08 و به عنوان نفر اول ورودی فارغالتحصیل شدم. در این مقطع نمرهی رساله اینجانب نمرهی 20 (تحت راهنمایی شادروان حضرت استاد آقای دکتر کوروش کاویانی و مشاورت حضرت استاد آقای دکتر حبیب الله رحیمی) بود.
پس از گذراندن خدمت مقدس سربازی و اخذ پروانه وکالت دادگستری، با رتبهی 13 در آزمون دکتری (دورهی روزانه بدون سهمیه) پذیرفته شده و در دانشگاه علامه طباطبایی تهران مشغول به تحصیل شدم. در این مقطع تحصیلی نیز تز دکترای خود را تحت راهنمایی حضرت استاد آقای دکتر حبیب الله رحیمی و مشاورت حضرت استاد آقای دکتر ایرج بابایی با نمرهی 19 دفاع نموده و فارغالتحصیل شدم. از این رساله تا کنون مقالات علمی پژوهشی متعددی (در زمان نگارش این متن چهار مقاله) استخراج و به جامعهی علمی کشور عرضه شده است، مقالات متعدد دیگری نیز بر همین مبنا در دست تألیف است که در آینده ارائه خواهد شد.
از سال 1391 شروع به تدریس در دانشگاه کردم و از آن زمان تا کنون بصورت پیوسته در دانشگاههای متعددی نظیر دانشگاه علامه طباطبایی، دانشگاه آیت الله بروجردی، دانشگاه لرستان، دانشگاه ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرمآباد و بروجرد افتخار همکاری داشتهام. در نگارش و داوری رسالههای کارشناسی ارشد متعددی هم بهعنوان مشاور و داور همکاری داشتهام.
هم اکنون به عنوان عضو هیأت علمی گروه حقوق دانشگاه لرستان در کسوت معلمی، افتخار خدمت به جوانان این سرزمین را دارم.
*** *** در خصوص انتشار مجدد مطالب این وبلاگ در جاهای دیگر لطفاً قبل از انتشار ، موضوع را با من در میان بگذارید و آدرس سایت یا مجلهای که قرار است مطلب در آن منتشر شود را برایم بفرستید؛ (نقل مطالب، بدون کسب اجازهی قبلی ممنوع است!)
راستی می خواستم این پیام قبلی رو ذیل پست قبلی بنویسم که راستش حال و حوصله ی ثبت نام تو بیان رو نداشتم...خلاصه ببخشید اگه ذیل پستای بی ربط اظهار نظر می کنم.
سلام استاد عزیز.حالتون چطوره؟ خیلی خیلی خیلی خوشحالم که باز هم میام اینجا و اظهار نظری هرچند کوتاه و ناقص می نویسم .قبل از هر چیز خیلی عذر می خوام بابت اینکه در قیاس با اییییین همه پستی که میذارین یا نظری نداشتم یا ننوشتم یا اگه بوده یکی در میون و ناقص و با فاصله ی زیاد و نامنظم و بریده بریده و کم بوده و...واقعا از این بابت شرمنده ام... غیبتای موجه و غیر موجه طولانیم ! که همون چیزی نگم بهتره...واقعا الان می فهمم که چقدر سخته وختی که آدم یه مشغله پیدا می کنه اونم از نوع کوچیکش چقدر مشکل می شه به بقیه کارای روزمره رسیدن یا ترک یه سری کارایی که قبلا بهشون عادت کردیم.الان می فهمم که چقققققققققققققدر از خودگذشتگی و فداکاری به خرج می دین تا مخاطبای وبلاگتون بی جواب نمونن و وبلاگ سرپا بمونه ...تو روزایی که خودم حتی خیلی از پیاما و تماسایی که به من می رسه رو نمی تونم به موقع جواب بدم با اینکه شاید یک دهم مشغله های جنابعالی و امثال جنابعالی رو هم نداشته باشم ؛این صرف وقت و وقت گذاشتن واقعا جای تشکر داره...
امیدوارم بتونم یه برنامه ریزی درست و حسابی داشته باشم و شبا زودتر بخوابم! و بتونم هر از چند گاهی بیام و اینجا که خییییییلی باهاش حس خوبی پیدا می کنم ؛ اظهار نظری هرچند کوتاه و ناقص داشته باشم. و البته مهم تر از اون ارتباطی هرچند مجازی با جنابعالی که خودم بشخصه افتخار می کنم به اون داشته باشم. در پناه حق باشید.
پاسخ:
سلام علیکم. ممنونم از جنابعالی. لطف دارید به من جنابعالی. من صرفاً انجام وظیفه میکنم. برای جنابعالی آرزوی موفقیت دارم.